Jeśli akceptujesz dług jako pieniądz to masz problem.
… dłużej utrzymywane są dotacje dla kupujących metal. Wyobraź sobie że urealnili wycenę metalu, tak na dobry początek x20. Kupiłbyś metal ?
Przez ostatni rok zmniejszyli dopłaty do metalu o 17% w FEDach mierząc i już dzisiaj bolą mnie pejsy jak przychodzi do wymiany papierków na metal po tym kursie. Rozbój w biały dzień.
//3r3 - nie polecam takich głupich kanałów jak podlinkowany, ale w litości swojej nie zdzbanuję prowodyra;
//Aeon - Nie o kanał chodzi a o informacje, którą uznałem za wystarczająco dobrze podaną i interesujaca, żeby się nią podzlelić dla refleksji. Jak gdzies indziej na ten temat mowia czy piszą rzeczowo, to nie robi to dla mnie różnicy.
minister długu drukuje obligacje, szef śmietnika centralnego drukuje walutę.
Dochodzi do swapu i obydwie strony są zadowolone: śmietnik centralny ma wzrosty na księgach a minister długu nie musi się pałować ze ściganiem zanikających mu powolutku podatników.
I to działa tak długo, jak długo wszystko może pozostać krajowe (aby Japonia nie mogła mieć kryzysu energetycznego), a oprocentowanie światowych obligacji pozostanie na tyle niskie, że różnica między ich rentownością a globalną rentownością nie stanie się nadmierna.
Szkoda tylko, że jedno i drugie dzieje się teraz w tym samym czasie!
SAUDI ARABIA SLASHES U.S. STOCK HOLDINGS BY $15 BILLION
.
.
.
Janet has a lot of USTs to sell, every week, from here until eternity:
Next Week
$69bn 2 yr (Tues)
$70bn 5 yr (Tues)
$44bn 7 yr (Wed)
$28bn 2 yr FRN (Wed)
Amerykanie powoli i z bólem przyznają, że przez minione prawie pół wieku konsekwentnie zniszczyli przemysłowy dorobek poprzednich pokoleń. Oczywiście - ci wszyscy, którzy przez ten czas entuzjastycznie suflowali wszechobecny “outsourcing” i redukowali potężne niegdyś firmy przemysłowe do montowni i biurowca wcale nie uważają, że popełnili karygodny błąd. Oni jedynie podążali z duchem czasu, wdrażali pomysły opracowane przez najlepszych ekonomistów z wielkimi tytułami naukowymi, odpowiadali na polityczne zapotrzebowanie epoki, w której kapitał miał nie mieć narodowości a rynek stał się globalny. Zarządy firm wdrażały pilnie wzorce publikowane w “Harward Bussines Review”, gdzie pisali nalepsi z najlepszych - uznani profesrowie, nobliści, wybitni specjaliści. Cały sektor przemysłowy został uznany za “passe” - amerykańskie elity doszły do przekonania, że skoro wszystko można kupić na “wolnym rynku”, to nie muszą się już kłopotać całym tym okropnym zarządzaniem twardą materią i mogą skupić się wyłącznie na finansach, informatyce i usługach. Beztrosko doprowadzono do upadku cały ogromny region “pasa rdzy”, o którego mieszkańcach Hillary Clinton wypowiedziała się bez ogródek, że są zbyteczni.
Jankesi jeszcze nie zaczęli upubliczniać jak głęboko pod zero się zakopali z przemysłem. W EU już pojawiają się pierwsze spostrzeżenia, że broken beyond repair.
Z jednej strony wyjaśnia jaki problem jest z precyzją modeli, z drugiej wskazuje, jak bardzo mamy przesrane, w zależności od realizacji scenariuszy od najbardziej optymistycznych do najbardziej pesymistycznych